Το κόκκινο σταφύλι κλειδί για τη μακροζωία

Ο καθηγητής του Harvard Medical School, Dr David Sinclair ισχυρίζεται ότι το κόκκινο σταφύλι περιέχει ένα συγκεκριμένο συστατικό αντιγήρανσης, το οποίο ονομάζεται ρεσβερατρόλη. Η κατανάλωσή του αυξάνει σημαντικά το μέσο όρο ζωής.

Το 2004, ο καθηγητής ίδρυσε μια εταιρεία, η οποία παρασκεύαζε μία παραλλαγή της συγκεκριμένης ουσίας, η οποία μάλιστα είχε τόσο σταθερή υφή, που μπορούσε να τοποθετηθεί ακόμη και μέσα σε ένα μικροσκοπικό μπουκαλάκι χαπιών. Την περασμένη εβδομάδα, αποκαλύφθηκε ότι ο βρετανικός φαρμακευτικός κολοσσός GlaxoSmithKline αγόρασε την εταιρεία του καθηγητή έναντι 361 εκατομμυρίων στερλίνων.

Η αγορά σόκαρε πολλούς επιστήμονες, που όπως σε κάθε νέα είδηση που σχετίζεται με την υγεία, διατηρούν τις επιφυλάξεις τους. Ομως, ο Dr Sinclair είναι βέβαιος ότι έχει ανακαλύψει το μεγαλύτερο ελιξήριο της ζωής. ''Εάν δεν είμαστε σωστοί, η εταιρεία που κυριαρχεί στην αγορά και την προμηθεύει με αυτή την ουσία, θα πρέπει να την αντικαταστήσει. Κάτι που θεωρώ αδύνατον.'', αναφέρει χαρακτηριστικά ο καθηγητής.

Πειράματα σχετικά με την επίδραση της ρεσβερατρόλης και τη μακροζωία που αυτή επιφέρει, έχουν ήδη γίνει σε ποντίκια, τα οποία, όπως αποδείχθηκε ζουν πολλά περισσότερα χρόνια και αντιστέκονται σθεναρά σε ασθένειες όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης, ο καρκίνος και η νόσος Alzheimer. Εάν μάλιστα, το κόκκινο σταφύλι συνδυαστεί με σωστή διατροφή, τότε ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων μπορεί να αυξηθεί κατά 30%.

Κόκκινο σταφύλι, λοιπόν, σε σωστή διατροφή, για περισσότερα - και γιατί όχι καλύτερα - χρόνια ζωής.

Πηγή: cosmo.gr

Διαβάστε περισσότερα...

> Γιατί έχουμε θάλασσα να την πιεις στο ποτήρι

> Γιατί το καρπούζι το αγοράζουμε ολόκληρο και όχι σε φέτες

> Γιατί τους μεζέδες που συνοδεύουν το τσιπουράκι δεν τους φτάνει κανένα «ορντέβρ»

> Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα τελειώνει το επόμενο πρωί

> Γιατί «λουλουδοπόλεμος» δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα

> Γιατί στην Ελλάδα όλοι βρίζουμε το Δημόσιο και ταυτόχρονα    σκοτωνόμαστε για μια θέση εκεί

> Γιατί δε μοιραζόμαστε τη βενζίνη στο αυτοκίνητό μας με αυτούς που βάζουμε μέσα

> Γιατί δεν κάνουμε ποτέ επίσκεψη «με άδεια χέρια»

> Γιατί η λέξη «κερνάω» υπάρχει στο λεξιλόγιό μας

> Γιατί βράζει το αίμα μας

> Γιατί στην Ελλάδα η οικογένεια έχει ακόμα αξία

> Γιατί κατά βάθος...είμαστε καλά παιδιά

> Γιατί τα καταφέρνουμε πάντα...έστω και την τελευταία στιγμή

 

> Γιατί για τα μάτια μιας γυναίκας κάναμε 10 χρόνια πόλεμο

> Γιατί όταν οι ξένοι δεν έβρισκαν λέξεις δανείζονταν τις δικές μας

> Γιατί η λέξη φιλότιμο δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα

> Γιατί καλή η κιθάρα και το όμποε αλλά το μπουζούκι βγάζει άλλο ήχο

> Γιατί όποια πέτρα κι αν σηκώσεις Έλληνες θα βρεις από κάτω

> Γιατί ερωτευόμαστε και μισούμε με πάθος

> Γιατί τις δύσκολες στιγμές τις περνάμε με φίλους χωρίς να χρειαζόμαστε ψυχίατρο

> Γιατί ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και ο Περικλής ήταν Έλληνες

> Γιατί η τρέλα δεν πάει στα βουνά…πάει στις παραλίες!

> Γιατί οι καλοκαιρινές διακοπές είναι κοντά και… πού να τρέχουμε τώρα!

> Γιατί όταν οι άλλοι ανακάλυπταν το κρέας εμείς είχαμε ήδη χοληστερίνη

> Γιατί εμείς δώσαμε τα φώτα σε όλους αυτούς που το παίζουνε ηγέτες και οδηγούν στην ειρήνη κάνοντας πολέμους

> Γιατί η φέτα και το ελαιόλαδο μεταφράστηκαν σε ελληνικό ταμπεραμέντο

> Γιατί "Ένα γλυκό χωρίς"! Και όλοι καταλαβαίνουν πως πρόκειται για φραπέ

> Γιατί μπορούμε να παρατήσουμε τα πάντα για έναν μεγάλο έρωτα!

> Γιατί στη γλώσσα μας διακρίνουμε μεταξύ έρωτα και αγάπης...ξέρουμε όμως να ζούμε με πάθος  και τα δυο!

> Γιατί αλλάζουμε κινητό κάθε χρόνο, αυτοκίνητο κάθε τρία χρόνια και ερωτικό σύντροφο κάθε τρεις και λίγο

> Γιατί οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες (WinstonChurchill- 1941)

> Γιατί δε βάζουμε κέτσαπ στο φαγητό μας. Έχει από μόνο του υπέροχη γεύση

> Γιατί όταν πονάμε ξέρουμε να κλαίμε και να χορεύουμε τη ζεμπεκιά με περηφάνια

> Γιατί ο Έρωτας ήταν ‘Ελληνας Θεός. Γι αυτό ξέρουμε και να αγαπάμε

> Γιατί μπορεί να είμαστε οξύθυμοι αλλά ποτέ δεν κρατάμε κακία

> Γιατί κανένας άλλος δεν χαίρεται για την καταγωγή του όσο εμείς

> Γιατί παρόλο που γνωρίζουμε τον κίνδυνο τολμάμε

> Γιατί το 95% των αστεριών και των πλανητών έχουν ελληνική ονομασία

> Γιατί δουλεύουμε για να ζούμε και δε ζούμε για ναδουλεύουμε

> Γιατί έχουμε του κόσμου τα ελαττώματα και παρόλα αυτά είμαστε ακαταμάχητοι

> Γιατί αν η χώρα μας δεν ήταν η ομορφότερη του κόσμου, θα τη διάλεγαν για σπίτι τους οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου;

> Γιατί όταν φωνάζουμε «αδελφέ» στο δρόμο, όλοι γυρνάνε

> Γιατί κάνουμε τις περισσότερες καταχρήσεις κι όμως ζούμε περισσότερο

> Γιατί ακόμα κι ο Αϊνστάιν παραδέχτηκε ότι οφείλει πολλά σε έναν Έλληνα

> Γιατί όταν συζητάμε για δίαιτα είμαστε πάντα στο τραπέζι και τρώμε

> Γιατί κάποτε «φωτίσαμε» ολόκληρο τον κόσμο

> Γιατί μιλάμε δυνατά και γελάμε με την καρδιά μας

> Γιατί είμαστε οι μόνοι που ξεκινάμε το μεσημέρι για καφεδάκι και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο μέχρι πρωίας

> Γιατί με μια φλόγα καταφέραμε να ενώσουμε ολόκληρο τον κόσμο

> Γιατί ξέρουμε να εκφράζουμε το σ’ αγαπώ με κάθε πιθανό τρόπο

> Γιατί τα πιο απίστευτα είναι κι ελληνικά

> Γιατί κυκλοφορούμε στο δρόμο στις δύο το βράδυ και δε νιώθουμε ότι είμαστε σε στοιχειωμένη πόλη

> Γιατί σουβλάκι, σουτζουκάκι και λοιπές ελαφριές γεύσεις είναι η αδυναμία μας

> Γιατί είμαστε περήφανοι για το παρελθόν μας

> Γιατί τα λέμε έξω απ΄ τα δόντια

> Γιατί έχουμε πάντα μια λύση- έστω και πλάγια- σε όλα

> Γιατί οι γονείς μας δεν ξεχνάνε ότι υπάρχουμε μόλις κλείσουμε τα δεκαοκτώ

> Γιατί το αντιπροσωπευτικότερο ελληνικό σύνθημα είναι: «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!»

> Γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν εδώ

> Γιατί όταν θέλουμε να λιαστούμε, έχουμε αμμουδιά και θάλασσα. Δεν ξεχυνόμαστε στα γρασίδια ούτε βουτάμε στα σιντριβάνια

> Γιατί βλέπουμε τον ουρανό γαλάζιο κι όχι μολυβί

> Γιατί εδώ που ζούμε όλο το χρόνο, ο ξένος το έχει σκοπό ζωής να έρθει μία εβδομάδα

> Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα με τους πιο πλούσιους κατοίκους

> Γιατί ξέρουμε τι θα πει κέφι

> Γιατί μιλάμε καλά τις ξένες γλώσσες...αλλά ποιοι μιλούν καλά τα ελληνικά;

Εσάς... γιατί σας αρέσει που είστε Έλληνες;

Διαβάστε περισσότερα...

Οι δεισιδαίμονες συνήθειες και προλήψεις που επικρατούσαν τότε, όπως παντού, και στο χωριό μου  ήταν όχι λίγες. Πολλές απ'αυτές βρίσκουμε και σήμερα ακόμη, γιατί έχουν και κάποια βάση ή λογική, π.χ. να μην επισκέπτονται τη λεχώνα τη νύχτα και αυτή να μη βγαίνει μέχρι να σαραντίσει. Είναι λόγοι υγείας. Να και μερικές από τις συνήθειες που υπήρχαν.

- Έβαζαν στο προσκέφαλο της λεχώνας ψαλίδι, σαπούνι και άλλα, για να προφυλάγεται αυτή και το παιδί από τις ασθένειες.

- Πίστευαν στο μάτιασμα και μάθαιναν να ξεματιάζουν.

- Τη νύχτα, δεν έδιναν φωτιά, μη χαθεί το φως και η αρμονία του σπιτιού.

- Όταν τα παιδιά έβγαζαν κανένα δόντι, το πετούσαν στα κεραμίδια λέγοντας "να το κοκαλένιο και δώσε μ' σιδερένιο". 

                                                                                                             
- Οι μαύρες γάτες πιστεύεται  ότι φέρνουν κακοτυχία. 

-Την Πρωτοχρονιά είναι συνδεδεμένες και πολλές προλήψεις. Τη μέρα αυτή αποφεύγουν να πληρώνουν χρέος, να δανείσουν λεφτά, να δουλέψουν ή να δώσουν φωτιά. Όλα αυτά ξεκινούν από την προληπτική σκέψη: ό,τι κάνει και πάθει κανείς αυτή τη μέρα θα εξακολουθεί να συμβαίνει όλο το χρόνο 

- Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους. 'Ετσι από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό.

- Την Πρωτοχρονιά συνηθίζουμε να παίζουμε χαρτιά είτε στα καζίνα είτε στα σπίτια μας. Η λέξη "τράπουλα" προέρχεται από την ιταλική trapola, που σημαίνει παγίδα, δόλο. Τα μεσαιωνικά χρόνια με τη λέξη αυτή ονόμαζαν τη δέσμη με τα παιγνιόχαρτα. Τα χαρτιά τα γνώρισε η Ευρώπη από τους ανατολικούς λαούς. Τα παιχνίδια με τα χαρτιά είναι ίσως η καλύτερη στιγμή της Πρωτοχρονιάς. Η ωραιότερη στιγμή είναι η στιγμή που θα καθίσουμε στο τραπέζι με την πράσινη τσόχα και θα αρχίσουμε το παίχνίδι. Βέβαια στην Ελλάδα συνηθίζεται να παίζουμε "31" ή "21"  

 

Διαβάστε περισσότερα...

 ΗΞΕΡΕΣ  ΟΤΙ ......

1 Κάθε βασιλιάς της τράπουλας αντιπροσωπεύει και έναν πραγματικό βασιλιά από την Ιστορία. 

Σπαθιά: Βασιλιάς Δαυίδ 

Μπαστούνια: Μέγας Αλέξανδρος 

Κούπες: Καρλομάγνος 

Καρό: Ιούλιος Καίσαρας 

2 Ο λόξυγκας σαν ενστικτώδες ακούσια συμπεριφορά, είναι το αποτέλεσμα της ξαφνικής σύσπασης του διαφράγματος που προκαλεί την εκπομπή αέρα με το ταυτόχρονο κλείσιμο της επιγλωττίδας με αποτέλεσμα να συμπιέζονται οι φωνητικές χορδές με το γνωστό ηχητικό αποτέλεσμα!! Πάντως για την ιστορία το ρεκόρ διάρκειας λόξυγκα έχει ένας Αμερικανός που του κράτησε από το 1922 έως το 1990! 

3 Το πιο ακριβές ρολόι σε όλο τον κόσμο είναι το ατομικό χρονόμετρο NBS6, το οποίο έχει μέγιστη παρέκκλιση ένα δευτερόλεπτο κάθε 300 χιλιάδες χρόνια! 

4 Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών του Πανεπιστημίου του Κάνσας των Η.Π.Α., αλλά και πανεπιστημίων της Φινλανδίας και της Αυστραλίας, οι άνδρες που προσφέρουν εθελοντικά αίμα τουλάχιστον 3 φορές τον χρόνο, μειώνουν τις πιθανότητες να προσβληθούν από καρδιακά νοσήματα κατά 50% και την πιθανότητα να προσβληθούν από καρκίνο κατά 40%. 

5 Γιατί όταν έχει το καλοκαίρι υγρασία ζεσταινόμαστε περισσότερο; Επειδή η ατμόσφαιρα είναι κεκορεσμένη από υδρατμούς, ώστε δεν μπορούν να διαφύγουν οι υδρατμοί του ιδρώτα. Αντίθετα με τον ανεμιστήρα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να εξατμιστεί η υγρασία του σώματος και ως γνωστό όταν ένα υγρό εξατμίζεται πέφτει η θερμοκρασία του σώματος. 

6 Το 1960, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, ο Αιθίοπας δρομέας Αμπέμπε Μπεκίλα τερμάτισε πρώτος στον μαραθώνιο (40 χλμ.) τρέχοντας ξυπόλητος! 

7 Είναι γεγονός ότι, καθώς η ηλικία μας αυξάνεται, ο ύπνος μας κατέχει μικρότερο χρονικό διάστημα. Στην αντίπερα όχθη, τα νεογέννητα μωρά, κατά μέσον όρο, κοιμούνται 16 ώρες την ημέρα. Τα παιδιά ηλικίας δύο χρονών κοιμούνται 13 ώρες την ημέρα, ενώ τα 10χρονα πιτσιρίκια κοιμούνται 10 ώρες. Όταν η ηλικία φθάσει τα 18, τότε τα άτομα κοιμούνται 8 ώρες την ημέρα. Ο λόγος που τα μωρά και τα μικρά παιδιά χρειάζονται περισσότερες ώρες ξεκούρασης, είναι γιατί ο ύπνος βοηθά την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Καθώς μεγαλώνουμε, ο εγκέφαλος εξακολουθεί να αναπτύσσεται, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς, έτσι δεν νιώθουμε την ανάγκη για πολλές ώρες ύπνου.

8 Αν και ο πληθυσμός στην Κίνα ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο, τα επίθετα είναι κάτι περισσότερα από 200. 

9 Στο Βυζάντιο ίσχυε το συναινετικό διαζύγιο ήδη από την προ-Ιουστινιανή περίοδο. Η πίεση όμως της Εκκλησίας, ώθησε τον Ιουστινιανό να απαγορεύσει την συναινετική λύση του γάμου, με μόνη εξαίρεση αν ο ένας από τους συζύγους διάλεγε τον μοναχικό βίο! 

10 Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί είναι 57,8 βαθμοί Κελσίου. Μάλιστα, σημειώθηκε δύο φορές: στις 13 Σεπτεμβρίου του 1922, στην Αλ Αζίζια της Λιβύης, και στις 11 Αυγούστου του 1933, στο Σεν Λούις του Μεξικού. 

11 Τα γνωστά σε όλους μας "νυχτικά" εμφανίστηκαν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα. Έως τότε, οι άνθρωποι κοιμούνταν είτε γυμνοί είτε με τα ρούχα τους.

12 Η πρωτεύουσα της Βολιβίας, Λα Πας, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 4.000 μέτρων, είναι σχεδόν άφλεκτη. Η περιεκτικότητα του αέρα σε οξυγόνο είναι τόσο μικρή, που μόλις και μετά βίας μπορεί να συντηρήσει τη φωτιά. 

13 Οι περισσότεροι άνθρωποι περπατάνε 185.000 χλμ. κατά την διάρκεια της ζωής τους. Τεσσερισήμισι φορές, δηλαδή, τον γύρο του κόσμου. 

14 Το τελευταίο μέλος της οικογένειας Βοναπάρτη, ο Τζερόμ Ναπολέων Βοναπάρτης, πέθανε το 1945, όταν μπερδεύτηκε στο λουρί του σκύλου του και έπεσε στο έδαφος. 

15 Το ρεκόρ διάρκειας φιλιού, το οποίο είναι 30 ώρες και 45 λεπτά, το πέτυχε ένα ζευγάρι στο Τέλ Αβίβ στις 5 Απριλίου 1999, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ που ήταν 29 ώρες. 

Διαβάστε περισσότερα...

   Χαρταετός 

Την Καθαρή Δευτέρα, ο ουρανός, από άκρη σε άκρη στην Ελλάδα, γεμίζει με πολύχρωμα «πουλιά», τους χαρταετούς. 

Κατά την επικρατούσα άποψη, οι χαρταετοί είναι επινόηση των Ανατολικών λαών. Σε αυτές τις χώρες, η τέχνη της κατασκευής χαρταετών τελειοποιήθηκε, φτάνοντας στο σημείο να φτιάχνουν «ιπταμένους» δράκους, πουλιά, ψάρια, ζώα. Τους στόλιζαν με ευχές και επιθυμίες, και τις έστελναν με έναν αετό, όσο πιο κοντά μπορούσαν στον θεό. Προσάρμοζαν πάνω τους μικρές φλογέρες, οι οποίες σφύριζαν καθώς περνούσε από μέσα τους ο αέρας, κι ο ήχος που έβγαζαν πίστευαν ότι έδιωχνε μακριά τα κακά πνεύματα. Ή σήκωναν πολλούς μαζί αετούς στον ουρανό, με συνοδεία ύμνων, προσευχή και ικεσία στους θεούς τους.

Ακόμα και σήμερα, δυο χιλιάδες χρόνια μετά, οι Κινέζοι πιστεύουν ότι πετώντας αετούς, θα διώξουν μακριά τους την κακή τύχη, και ότι όσο πιο ψηλά φτάσει ο αετός, τόσο πιο τυχεροί θα είναι. Στην Κίνα, η παράδοση λέει, ότι αετούς έφτιαχναν από το 1000 π.Χ. Η πρώτη όμως γραπτή μαρτυρία βρίσκεται σε κείμενο του 4ου π.Χ. αιώνα, το οποίο αναφέρει ότι κάποιος Κουνγκσού Φαν, κατασκεύασε ένα «ξύλινο πουλί» το οποίο πέταγε επί τρεις συνεχόμενες μέρες. Από πολύ νωρίς οι χαρταετοί εκτός από παιχνίδι ή την χρήση τους σε θρησκευτικές τελετές, άρχισαν να έχουν και πρακτικές εφαρμογές. Αναφέρεται ότι ο αυτοκράτορας Γουέν Χσούν Τι, έκανε πειράματα πτήσεων με αετούς, φτιαγμένους όμως όχι από χαρτί ή ύφασμα, αλλά από μπαμπού τους οποίους επάνδρωνε με κρατούμενους. Όσοι από αυτούς επιζούσαν των πτήσεων αυτών, κέρδιζαν την ελευθερία τους. 

Αετοί που βασίζονταν πάνω στα ίδια σχέδια, χρησιμοποιήθηκαν σε ευρεία κλίμακα για στρατιωτικούς σκοπούς. Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες, οι χαρταετοί ήταν τόσο μεγάλοι και τόσο γερά κατασκευασμένοι, που μπορούσαν να σηκώσουν και να κρατήσουν στον αέρα για ικανό χρονικό διάστημα έναν στρατιώτη, προκειμένου να παρακολουθήσει τις κινήσεις του εχθρού, αλλά και για μετάδοση σινιάλων, από μια περιοχή σε μια άλλη. Κατά την διάρκεια της δυναστείας των Χαν, κάποιος στρατηγός χρησιμοποίησε έναν αετό για τοπογραφικούς σκοπούς! Σκοπός του ήταν να καταλάβει ένα παλάτι, αλλά συναντούσε σθεναρή αντίσταση. Σκέφτηκε λοιπόν να κατασκευάσει ένα τούνελ, και να κάνει έφοδο στο παλάτι. Το βασικό του όμως πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσε να υπολογίσει το μήκος που θα έπρεπε να έχει το τούνελ αυτό, ώστε να βγει στο κέντρο του παλατιού. Σκέφτηκε λοιπόν το εξής: σήκωσε έναν χαρταετό στον αέρα, με την άκρη του σκοινιού του στο σημείο που θα ξεκινούσε το τούνελ και τον ίδιο τον χαρταετό να υπερίπταται πάνω από το παλάτι. Έτσι είχε ένα φανταστικό ορθογώνιο τρίγωνο. Κάνοντας μετά απλές γεωμετρικές πράξεις, μπόρεσε να υπολογίσει με ακρίβεια το μήκος του τούνελ. 

Αυτό όμως που δεν ξέρουμε οι περισσότεροι, είναι ότι και κατά την ελληνική αρχαιότητα υπήρξαν δείγματα προσπαθειών κατασκευής αετών. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας, χρησιμοποίησε στις μελέτες του τον αετό. Ο Αρχύτας (440 - 360 π.Χ.) ήταν ένας μαθηματικός από τον Τάραντα, μαθητής του Πυθαγόρα που ασχολήθηκε και με πτήσεις. Θεωρείται ο τελευταίος αλλά και ο σημαντικότερος των Πυθαγορείων. 

Κείμενα του Αρχύτα λέγεται ότι μελετούσε και ο Γαλιλαίος. Επίσης σε ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής, υπάρχει παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια λευκή σαΐτα από το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει. Στην Ευρώπη ο χαρταετός εμφανίζεται γύρω στο 1400 μ.Χ. Τον έφεραν εξερευνητές που είχαν επιστρέψει από την Ασία. Βέβαια εκείνοι οι αετοί δεν ήταν όπως τους ξέρουμε σήμερα. Κι αυτό γιατί για να γίνει ο χαρταετός χρειάζεται πολύ και λεπτό χαρτί, το οποίο ήταν είδος πολυτελείας εκείνη την εποχή. Γι αυτό, οι αετοί κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, ήταν φτιαγμένοι από πανί, όπως τα πανιά των πλοίων. Γραπτές αναφορές για την παρουσία αετού στην Ευρώπη συναντάμε σε γερμανικά έγγραφα του 1450. Αργότερα, το 1606, ένας Ισπανός κληρικός έγραφε στο ημερολόγιο του, ότι τον χρησιμοποιούσαν σαν «παιχνίδι χαράς, την ημέρα του Πάσχα». 

Μια γαλλική παράσταση του 1657 κι άλλη μια του 1807, μας δείχνουν παιδιά που παίζουν με χαρταετό. Από αυτό μπορούμε να υποθέσουμε, ότι τα πλουσιόπαιδα της Ευρώπης, που διέθεταν χαρτί, ξεκίνησαν πρώτα την ενασχόληση τους με την κατασκευή και το πέταγμα του αετού. 

Όμως οι αετοί, φτιαγμένοι από χαρτί ή ύφασμα, χρησιμοποιήθηκαν και για επιστημονικούς σκοπούς. Το 1752, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, διαπίστωσε με την βοήθεια ενός αετού, τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και έφτιαξε το αλεξικέραυνο. 

Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, την μεγάλη γέφυρα του Νιαγάρα την ξεκίνησαν, περνώντας από την μια όχθη στην άλλη το πρώτο σκοινί δεμένο σε έναν χαρταετό. Επίσης υπάρχουν αναφορές για πλοία που είχαν εξοκείλει σε ακτές και τα οποία απεγκλωβίστηκαν, αφού τους είχαν ρίξει ναυαγοσωστικά καλώδια με την βοήθεια αετών. Έτσι οι χαρταετοί, παρόλο που στις μέρες μας τους συνδυάζουμε μόνο με το παιχνίδι, έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως από τον άνθρωπο για πολλούς σκοπούς. Τους χρησιμοποίησαν για ψάρεμα, για να διεξάγουν μετρήσεις, για στρατιωτικούς σκοπούς, ακόμα και για να διεξάγουν επιστημονικά πειράματα. Στις μέρες μας η κατασκευή του χαρταετού είναι εύκολη υπόθεση, σχετικές οδηγίες υπάρχουν στις σελίδες μας με τις κατασκευές. 

Το πέταγμα του αετού την Καθαρή Δευτέρα είναι ένα όμορφο παιχνίδι, ένα γραφικό έθιμο, ένα πανηγύρι χρωμάτων στους ουρανούς μας. 

Ας το χαρούμε προσπαθώντας να στείλουμε και τον δικό μας αετό, ψηλά στον ανοιξιάτικο ουρανό, κοντά στον ήλιο. 

Διαβάστε περισσότερα...

    Κάλαντα

Ένα από τα παλαιότερα έθιμα, που οι ρίζες του βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, είναι και τα κάλαντα. Υπήρχε τότε μια γιορτή προς τιμή του θεού Διονύσου, τα Ανθεστήρια.

Κατά την διάρκεια της γιορτής, ομάδες ατόμων γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι, και έψαλαν ύμνους προς τιμή του θεού. Μαζί τους είχαν και ένα ομοίωμα πλοίου, το οποίο συμβόλιζε την άφιξη του θεού Διονύσου. 

Στην ρωμαϊκή εποχή συναντάμε τις «Καλένδες» (Calendae), από τις οποίες φαίνεται να πήραν το όνομα τους τα κάλαντα. Ήταν γιορτές που γιορτάζονταν στην αρχή κάθε σεληνιακού μήνα. Το πώς πήραν το όνομα τους οι καλένδες μας το εξηγεί ο ακόλουθος μύθος. 

Τα παλιά τα χρόνια είχε πέσει πείνα στην Ρώμη. Τρία αδέρφια ανέλαβαν τότε να παρέχουν τροφή στους κατοίκους της και έτσι έσωσαν την πόλη από την ερήμωση και τον αφανισμό. Τα τρία αυτά αδέρφια ήταν ο Κάλανδος, ο Νόνος και ο Ειδός. Ο Κάλανδος σίτιζε την πόλη τις πρώτες 12 ημέρες κάθε μήνα. Αυτές οι μέρες ονομάστηκαν Καλένδες. 

Δώδεκα είναι και οι ημέρες από τα Χριστούγεννα έως τα Φώτα. 

Ο Νόνος παρείχε τροφή στην πόλη τις επόμενες 10 ημέρες, τις λεγόμενες Νόνες. Τέλος ο Ειδός έτρεφε την πόλη τις τελευταίες 8 ημέρες, τις Ειδοί. Στα χρόνια του Βυζαντίου οι Καλένδες μετονομάστηκαν σε «’σματα Αγερμού». Μικροί και μεγάλοι, οι λεγόμενοι «Αγύρται» ή «Μηναγύρται», γύρναγαν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν για την γιορτή που έρχονταν. Ανάλογα με την γιορτή που ακολουθούσε, στα χέρια τους κρατούσαν μουσικά όργανα, κρόταλα, κουδούνια, χελιδόνες ή βάγια. Οι «Αγύρται» εμφανίζονταν τις γιορτές του Δωδεκαημέρου, την Αποκριά, το Πάσχα, του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Γεωργίου, της Παναγίας και του Σταυρού. Ξεκίνησαν στην Αρχαία Ελλάδα, πήραν το όνομα τους στην Ρώμη και εκχριστιανίστηκαν στο Βυζάντιο. 

Έτσι έφτασαν σε εμάς τα κάλαντα. Ένα έθιμο τόσο παλιό και τόσο όμορφο, με τις γλυκές φωνές μικρών παιδιών να ζεσταίνουν τα σπίτια μας τις γιορτινές ημέρες. 

Διαβάστε περισσότερα...

Οι 40 καλύτερες ατάκες του Ελλ/κου Κιν/φου

Ταξίδι στο παρελθόν με χιούμορ και ατάκες ....

Σκηνή 1η:

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Πήγαινε να πάρεις κρασί.
Νεαρός γιος: Καλά. Τι βαράς ντε;
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Βαράω προκαταβολικά γιατί το ξέρω ότι θ΄ αργήσεις!
Νεαρός γιος: Ε, τότε ν΄ αργήσω για να ΄μαι και ξοφλημένος!

Γαμπρός απ΄ το Λονδίνο

---

Σκηνή 2η:

Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος: Δε μου λες; Εσύ θα άντεχες αν έβλεπες τη γυναίκα σου πάνω στο τραπέζι να χορεύει;
Βασίλης Αυλωνίτης: Τώρα, να σου πω... Εγώ θα άντεχα. Το τραπέζι δε θ΄ άντεχε...

Διπλοπενιές

---

Σκηνή 3η:

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τι κάνεις εδώ παιδάκι μου;
Τζένη Καρέζη: Τραγουδάω...
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Στη σκάλα τραγουδάει κανείς;
Τζένη Καρέζη: Γιατί; Στη σκάλα του Μιλάνου πώς τραγουδάνε;

Δεσποινίς διευθυντής

---

Σκηνή 4η:

Γιατρός: Βήξτε, παρακαλώ... Πιο δυνατά... Μα, πιο δυνατά, δεν έχετε δύναμη;
Κώστας Βουτσάς: Δύναμη έχω, γρίππη δεν έχω!

Ένας άφραγκος Ωνάσης

---

Σκηνή 5η:

Θανάσης Βέγγος: Δε μου λες Κατερίνα, το ήθελες και το έκανες αυτό ή το έκανες κατά λάθος;
Κλειώ Σκουλούδη: Και βέβαια το ήθελα. Εγώ ό,τι κάνω το μελετάω πρώτα.
Θανάσης Βέγγος: Δηλαδή ήτανε φιλί εκ προμελέτης!

Ένας τρελός τρελός Βέγγος

---

Σκηνή 6η:

Ράφτης: [Μετράει] Μάλιστα. Μέση 52. Αν έχετε και στήθος 65...
Θανάσης Βέγγος: ...βγαίνω σταρ Ελλάς, ξέρω...

Ένας τρελός τρελός Βέγγος

---

Σκηνή 7η:

Μπάτλερ: Μαθήματα αριστοκρατικής συμπεριφοράς: Θέλω να δω πως θα καθαρίσετε και θα φάτε τον αστακό.
Θανάσης Βέγγος: Γιατί βρε παιδάκι μου με αρχίζεις από τα δύσκολα; Τον αστακό ούτε ο καρχαρίας δεν μπορεί να τον φάει. Φέρε μου ένα γιαούρτι με το κουτάλι να δεις για πότε το τρώω...

Ένας τρελός τρελός Βέγγος

---

Σκηνή 8η:

Μπάτλερ: Πάντα το πηρούνι στο αριστερό και το μαχαίρι στο δεξί. Ποτέ το πηρούνι στο δεξί.
Θανάσης Βέγγος: Γιατί, αν κρατήσω το πηρούνι με το δεξί, τι θα μου κάνουν; Φάκελο;

Ένας τρελός τρελός Βέγγος

---

Σκηνή 9η:

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Του λόγου σου, ποια είσαι;
Μιράντα Μυράτ: Του ναυάρχου.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Ποιανού ναυάρχου;
Μιράντα Μυράτ: Του ναυάρχου Τσαχτσαρίδη, αν έχετε ακουστά.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Α, μάλιστα. Για μπες μέσα και περίμενε. Μ΄ εσένα έχουμε πολλά να πούμε.
Μιράντα Μυράτ: Πολλά; Ωχ, Θεέ μου κι είμαι καλεσμένη σε κάποια δεξίωση. Πόσο λέτε ν΄ αργήσω;
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Κανά δυο χρονάκια!

Η βίλα των οργίων

---

Σκηνή 10η:

Ψηφοφόρος: Μαρτζώκος.
Θανάσης Βέγγος: Τι θέλετε;
Ψηφοφόρος: Ήρθα για μια ανάλυση ούρων!
Θανάσης Βέγγος: Τι 'ν' αυτά που λέτε κύριε Μαρτζώκο! Εδώ είναι πολιτικό γραφείο. Δεν είναι ιατρείο. Λάθος πόρτα κάνατε...
Ψηφοφόρος: Καθόλου. Εγώ τον κύριο Φερέκη τον ψήφισα!
Θανάσης Βέγγος: Τον ψηφίσατε; Κι επειδή τον ψηφίσατε πρέπει να φροντίζει για τα ούρα σας; Τέλος πάντων. Φέρτα εδώ. Θα τα φροντίσουμε.
Ψηφοφόρος: Να μου τα προσέχετε.
Θανάσης Βέγγος: Ναι, θα τα βάλουμε στα πούπουλα!

Ζητείται ψεύτης

---

Σκηνή 11η:

Λάμπρος Κωσταντάρας: Που είναι η κυρία σου παιδί μου;
Οικιακή βοηθός: Εξήλθεν έξω!
Λάμπρος Κωσταντάρας: Πάλι καλά που δεν εξήλθε μέσα...

Η γυναίκα μου τρελάθηκε

---

Σκηνή 12η:

Μέλπω Ζαρόκωστα: Τι δουλειά κάνετε δεσποινίς;
Δεσποινίς: Εργάζομαι ως χορεύτρια.
Μέλπω Ζαρόκωστα: Χορεύτρια; Σε κέντρο;
Μαίρη Αρώνη: Όχι σε μπακάλικο!

Η γυναίκα μου τρελάθηκε

---

Σκηνή 13η:

Ορέστης Μακρής: Καλλιόπη Πάπας. Δηλαδή Παππά λεγότανε, αλλά φαίνεται πως εκεί κάτω όπου βρουν παπά τον κάνουν Πάπα!

Η Θεία απ' το Σικάγο

---

Σκηνή 14η:

Γεωργία Βασιλειάδου: Η ανηψιά μου κι εγώ είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι' αυτό που συνέβη, κύριε. Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!

Η Θεία απ' το Σικάγο

---

Σκηνή 15η:

Μεθυσμένος: Γιατί (χικ) να μου το πει εμένα αυτό (χικ) κύριε πόλισμαν;
Αστυφύλακας: Ε, τι σου είπε;
Μεθυσμένος: Δε θυμάμαι. Αλλά (χικ) γιατί να μου το πει;

Η καφετζού

---

Σκηνή 16η:

(Στο κρατητήριο)

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Ένα ποντίκι! Μα, επάνω μου είπαν ότι δεν έχει ποντίκια!
Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Ε, τότε να ζητήσεις τα λεφτά σου πίσω!

Η κόρη μου σοσιαλίστρια

---

Σκηνή 17η:

Γεωργία Βασιλειάδου: Ποιο δόντι σε πονάει;
Χωρικός: Ο κάτω δεξιός τραπεζίτης.
Γεωργία Βασιλειάδου: Εμ, βέβαια. Τραπεζίτης και αριστερός γίνεται;

Η κυρά μας η μαμή

---

Σκηνή 18η:

Γεωργία Βασιλειάδου: Και θα μ' αφήσεις μόνη με τον ταξιτζή;
Μίμης Φωτόπουλος: Ε, τώρα δε φοβάται πια. Σε συνήθισε.

Η ωραία των Αθηνών

---

Σκηνή 19η:

Λάμπρος Κωσταντάρας: Πολλά δολάρια... Ποτάμι ρέει το χρήμα [στην Αμερική]... Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις βρίσκεις από κάτω δολάρια...
Θανάσης Βέγγος: Κι εμείς εδώ το έχουμε αυτό, αλλά με κατσαρίδες!

Θα σε κάνω βασίλισσα

---

Σκηνή 20η:

(Διανέλλος και Βέγγος πέφτουν να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι και πριν περάσει ένα λεπτό ο Βέγγος αρχίζει να ροχαλίζει)

Λαυρέντης Διανέλλος: Ροχαλίζεις πάντα;
Θανάσης Βέγγος: Μόνο όταν κοιμάμαι...

ΘΒ Φαλακρός πράκτωρ

---

Σκηνή 21η:

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Δηλαδή εσύ την ηλικία σου πώς τη μετράς;
Λάμπρος Κωσταντάρας: Εικοσπέντε.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τινέιτζερ! Κι η πίεσή σου που φτάνει στα δεκαοχτώ;
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ε, τινέιτζερ κι αυτή!

Κάτι κουρασμένα παληκάρια

---

Σκηνή 22η:

Μάρω Κοντού: Τι κάνεις βρε Παναγιώτη; Βρήκες καμιά δουλειά;
Δημήτρης Νικολαίδης: Άνοιξα ένα μαγαζάκι, αλλά με κλείσανε μέσα.
Μάρω Κοντού: Γιατί;
Δημήτρης Νικολαίδης: Έ, βλέπεις... το άνοιξα με λοστό!

Μια Ιταλίδα απ΄ την Κυψέλη

---

Σκηνή 23η:

Λάμπρος Κωσταντάρας: Ποιανού είναι αυτές οι πυτζάμες;
Ντίνος Ηλιόπουλος: Του πατέρα μου. Κουτί σας έρχονται! Ήταν άντρακλας ο πατέρας μου. Θρεφτάρι σωστό!
Λάμπρος Κωσταντάρας: Καλά, κι εσύ ποιανού έμοιασες; Της μάνας σου;
Ντίνος Ηλιόπουλος: Όχι, του κουμπάρου!

Να ζει κανείς ή να μη ζει;

---

Σκηνή 24η:

Νίκος Ρίζος: Πιάσε δυο καταϊφια. Και που 'σαι... Κάντα μου μυθιστόρημα.
Ξένια Καλογεροπούλου: Δηλαδή;
Νίκος Ρίζος: Τύλιξέ μου τα στο χαρτί!

Ο θησαυρός του μακαρίτη

---

Σκηνή 25η:

Βασίλης Αυλωνίτης: Θέλω κανένα βιβλίο για να περνάω την ώρα μου.
Νίκος Ρίζος: Βιβλία πασατέμπο δεν έχουμε...

Ο θησαυρός του μακαρίτη

---

Σκηνή 26η:

Νίκος Ρίζος: Και είναι μεγάλη η αδερφή σου;
Βασίλης Αυλωνίτης: Ε, δεν είναι και σαν την Πελοπόνησσο...

Οι γαμπροί της Ευτυχίας

---

Σκηνή 27η:

Παππούς: Διάβασα την αγγελία σας και ήρθα. Θέλω μια νύφη...
Θανάσης Βέγγος: ...για τον εγγονό σου.
Παππούς: Όχι. Για μένα! Αρκετά ρεμπέλεψα. Καιρός πια να νοικοκυρευτώ!
Θανάσης Βέγγος: Και πόσων χρονών είσαι;
Παππούς: Δεν έχω κλείσει ακόμα τα εβδομήντα πέντε!
Θανάσης Βέγγος: Ε, να ξαναρθείς αύριο με τον κηδεμόνα σου μην πάμε μέσα επί αποπλάνηση ανηλίκου.

Ο παπατρέχας

---

Σκηνή 28η:

Θανάσης Βέγγος: Ώστε ψάλτης κύριε Δωρόθεε;
Δωρόθεος: Ιεροψάλτης και μάλιστα αριστερός.
Θανάσης Βέγγος: Ααα, της ΕΔΑ δηλαδή.
Δωρόθεος: Όχι, των Αγίων Θεοδώρων.
Θανάσης Βέγγος: Το ίδιο κάνει, Θεοδωρακικός!

Ο παπατρέχας

---

Σκηνή 29η:

(Ο μικρός γιος έχει φέρει τη μηχανή μέσα στο σαλόνι)

Λάμπρος Κωσταντάρας: Τι ΄ν΄ αυτό βρε; Εδώ μου την κουβάλησες; Γι΄ αυτό φαγώθηκες να στην αγοράσω;
Γιος: Αφού κάτω δεν κλείνει καλά η πόρτα και μπορεί να μου την κλέψουνε...
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ωραία! Έχουμε μια μοτοσυκλέτα στην τραπεζαρία, να βάλουμε κι από ένα τζιπ στις κρεβατοκάμαρες και να το κάνουμε Σώμα Αμέσου Δράσεως!

Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι

---

Σκηνή 30η:

(Κάθονται στο τραπέζι να φάνε, και τα παιδιά ορμάνε στα φαγητά)

Λάμπρος Κωσταντάρας: Κάντε και κανένα σταυρό βρε παιδιά, κάντε και κανένα σταυρό! Να μας βγει σε καλό!
(Κάνουν όλοι από ένα γρήγορο σταυρό)
Λάμπρος Κωσταντάρας: Σταυρό είπα! Όχι μαντολίνο!

Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι

---

Σκηνή 31η:

Βασίλης Αυλωνίτης: Φασούλι το φασούλι δε γίνονται περιουσίες. Γίνονται φασολάδες!

Ο τζίτζικας κι ο μέρμηγκας

---

Σκηνή 32η:

Δημήτρης Νικολαίδης: Ώστε θέλεις δουλειά; Τι δουλειά;
Θανάσης Βέγγος: Ό,τι να ΄ναι. Και τα πόδια μου πιάνουνε, και τα χέρια μου πιάνουνε, και το μυαλό μου κόβει...
Δημήτρης Νικολαίδης: Γράμματα ξέρεις;
Θανάσης Βέγγος: Πως αμέ! Δώδεκα!

Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης

---

Σκηνή 33η:

(Ο Βέγγος κάνει το φωτογράφο. Έρχεται μια οικογένεια να φωτογραφηθεί)

Θανάσης Βέγγος: Λοιπόν τελειώσαμε. Την Τετάρτη που έρχεται θα είναι έτοιμες.
Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα γιατί τόσο αργά; Εμείς βιαζόμαστε!
Θανάσης Βέγγος: Αν βιαζόσαστε, να σας δώσω μερικές που έχω έτοιμες;
Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα αυτοί δε θα είμεθα εμείς!
Θανάσης Βέγγος: Γιατί, αυτές που θα σας βγάλω, θα είστε εσείς;

Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης

---

Σκηνή 34η:

(Κοιτάει ένα κάδρο)

Νίκος Σταυρίδης: Ρε συ, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός είναι αυτός;
Γιάννης Γκιωνάκης: Τσου! Έλληνας είναι!

Τα κίτρινα γάντια

---

Σκηνή 35η:

Κώστας Δούκας: Να σου βάλω αυτό; [Ένα κομμάτι μπακαλιάρο]
Μαρίκα Νέζερ: Μπα, είναι πολύ μεγάλο!
Κώστας Δούκας: Αυτό;
Μαρίκα Νέζερ: Πολύ μικρό!
Κώστας Δούκας: Τι νούμερο παπούτσι φοράς;
Μαρίκα Νέζερ: 37, ξώφτερνο!
Κώστας Δούκας: Ε, τότε μην το συζητάς, θα πάρεις αυτό οπωσδήποτε!
Μαρίκα Νέζερ: Γιατί;
Κώστας Δούκας: Περισσεύει να κάνεις και τακούνια!

Της κακομοίρας

---

Σκηνή 36η:

Κώστας Χατζηχρήστος: Κουβάλησες και την ανηψιά σου εδώ πέρα να μας κάνει την όμορφη!
Κώστας Μεντής: Ποια ανηψιά μου βρε; Γυναίκα μου είναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Γυναίκα σου; Δικιά σου;
Κώστας Μεντής: Όχι του γείτονα! Με αγάπησε και με πήρε!
Κώστας Χατζηχρήστος: Σ' αγάπησε; Τι αγάπησε από εσένα βρε κακομούστακε;
[Προς τη γυναίκα:] Ο άντρας σου είναι αυτός;
Γυναίκα: Ναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Άντρας σου; Καλά να πάθεις! Τι του λιμπίστηκες του κομοδίνου; Εμείς αυτούς στο χωριό, τους πνίγουμε στο νεροχύτη για να μη χαλάσει η ράτσα!

Της κακομοίρας

---

Σκηνή 37η:

[Στο βενζινάδικο]

Μίμης Φωτόπουλος: Άντε, κάνε με επιλοχία!
Βενζινάς: Τι;
Μίμης Φωτόπουλος: Κοπάνα μου τρία γαλόνια!

Το σωφεράκι

---

Σκηνή 38η:

Γυναίκα: Ξέρετε, εμένα μου αρέσουν οι μεγάλες συγκινήσεις.
Θανάσης Βέγγος: Να πηγαίνετε σε κηδείες!

Τύφλα να ΄χει ο Μάρλον Μπράντο

---

Σκηνή 39η:

Νίκη Λινάρδου: Που μπορεί κανείς να κάνει ένα μπάνιο;
Χρήστος Δοξαράς: Στο ποτάμι.
Νίκη Λινάρδου: Μα εγώ θέλω ζεστό μπάνιο!
Λάμπρος Κωσταντάρας: Στο ποτάμι, το Δεκαπενταύγουστο...

Υπάρχει και φιλότιμο

---

Σκηνή 40η:

[Στο τραίνο για Χαλκίδα και ενώ έχει μαυρίσει από τον καπνό η μούρη του Βέγγου...]

Θανάσης Βέγγος: Αμάν.....Ο καζαμπούμπου!!!!!
Επιβάτης: Πώς μαύρισες;
Θανάσης Βέγγος: Ξέρω εγώ; Έφαγα φυστίκι αράπικο....
Επιβάτης: Που πας τώρα;
Θανάσης Βέγγος: Να φάω γιαούρτι να ασπρίσω!!!!!

Μην είδατε τον Παναή

Διαβάστε περισσότερα...

Σκόρδο: ο μεζές της καρδιάς!

Τζατζίκι, πιπεριές τουρσί καισκορδαλιά είναι οι… μεζέδες της καρδιάς και του ανοσοποιητικού συστήματος. Νέες έρευνες καταδεικνύουν με ποιον τρόπο το σκόρδο επιδρά ευεργετικά στον οργανισμό, ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πως για να θεωρηθεί φάρμακο, θα πρέπει οι άνθρωποι να τρώνε κατά μέσο όρο 20 σκελίδες την ημέρα!

Όπως αναφέρουν σε δημοσίευμά τους τα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμας απομόνωσαν χυμό σκόρδου και προσέθεσαν μικροποσότητες ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα κύτταρα άρχισαν να παράγουν υδρόθειο στην επιφάνειά τους. Στη συνέχεια, προσέθεσαν στον χυμό μια τομή από αορτή αρουραίου και διαπίστωσαν ότι το αιμοφόρο αγγείο χαλάρωσε μέσα σε λίγα λεπτά εξαιτίας της παραγωγής υδρόθειου. Συμπέρασμα: το σκόρδο ελαττώνει την αρτηριακή πίεση και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.

Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες έρευνες εστίαζαν στην αλισίνη- κύριο συστατικό του σκόρδου- και στις φαρμακολογικές ιδιότητες αυτής. Στη πραγματικότητα όμως η ουσία αυτή αποτελεί μόνον ένα κομμάτι από το παζλ. Το υδρόθειο που παράγεται απ΄ τα ίδια τα ερυθρά αιμοσφαίρια όταν μεταβολίζουν την αλισίνη φαίνεται πως είναι το κλειδί.

Οι ειδικοί ωστόσο, παρά τις πρώτες θετικές αποδείξεις σχετικά με το σκόρδο και την επίδρασή του στον ανθρώπινο οργανισμό, διστάζουν να υιοθετήσουν πλήρως τα ευρήματα της έρευνας. «Οι μελέτες που γίνονται σε πειραματόζωα και σε κυτταρικές καλλιέργειες δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικές συνθήκες και συνεπώς δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα. Είναι απαραίτητο να ακολουθήσει σειρά κλινικών μελετών, ώστε να διαπιστώσουμε τα πιθανά οφέλη του σκόρδου στον άνθρωπο σε βάθος χρόνου»,τονίζει ο Αντώνης Καφάτος, καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η σκορδαλιά βλάπτει την υγεία. «Αντιθέτως. Όπως και τα άλλα λαχανικά, έτσι και το σκόρδο περιέχει αντιοξειδωτικές ουσίες που ενισχύουν τον οργανισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον, μελέτες έχουν αποδείξει πως η μεσογειακή διατροφή- που είναι πλούσια σε ζαρζαβατικά και φρούτα- είναι ευεργετική, καθώς ελαττώνει τον κίνδυνο για καρδιοαγγειοπάθειες και εμφάνιση καρκίνου ενώ παράλληλα αποτελεί ασπίδα προστασίας σε χρόνιες ασθένειες όπως είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η νόσος του Αλτσχάιμερ. Υπ΄ αυτό το πρίσμα το σκόρδο σαφώς θεωρείται θρεπτικό, και επομένως πρέπει να βρίσκεται συχνά-πυκνά στο πιάτο μας», προσθέτει ο κ. Καφάτος.

Τα χάπια

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ακόμη κι αν ισχύουν οι προστατευτικές ιδιότητες του σκόρδου, για να τονωθεί η καρδιά θα πρέπει οι καταναλωτές να τρώνε από 15 έως και 25 σκελίδες την ημέρα. Το αποτέλεσμα όμως θα ήταν να υποφέρουν σε καθημερινή βάση από ενοχλήσεις (κυρίως καούρες) στο στομάχι.

Τα χάπια σκόρδου θα μπορούσαν να θεωρηθούν η καλύτερη λύση, καθώς έτσι αποφεύγεται η δυσοσμία και η δυσάρεστη γεύση. Οι ειδικοί όμως επαναλαμβάνουν ότι αυτά δεν έχουν καμιά ουσιώδη επίδραση στον οργανισμό.

«Τέτοια σκευάσματα κυκλοφορούν και στην ελληνική αγορά, σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη φαρμακευτική αγωγή όσων αντιμετωπίζουν πρόβλημα χοληστερίνης ή υψηλής πίεσης. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι παραπάνω από αβέβαιο το εάν και κατά πόσον θα μπορούσαν να θεωρηθούν ωφέλιμα, έστω ως συμπληρωματική θεραπεία», επισημαίνει ο παθολόγος- κλινικός φαρμακολόγος και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Αναστάσιος Σπαντιδέας.

Κι αυτό επειδή τα χάπια δεν έχουν σταθερή περιεκτικότητα αλισίνης. «Το σκόρδο έχει βρεθεί ότι μπορεί να προκαλέσει μικρή ελάττωση της αρτηριακής πίεσης όταν χορηγείται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες. Η κάθε σκελίδα σκόρδου όμως περιέχει διαφορετική ποσότητα, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να εξασφαλιστεί σταθερή δόση στα εκχυλίσματα ή στα αποστάγματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο», προσθέτει ο κ. Σπαντιδέας.

Αλήθειες και ψέματα για τις ιδιότητες του σκόρδου

1ος Μύθος: το σκόρδο ρυθμίζει την πίεση

Η Αλήθεια: το σκόρδο μπορεί να προκαλέσει μικρή ελάττωση της αρτηριακής πίεσης

2ος Μύθος: τα χάπια σκόρδου είναι η …άοσμη λύση για υγιή καρδιά

Η Αλήθεια: τα σκευάσματα του εμπορίου δεν έχουν σταθερή ποσότητα της δραστικής ουσίας που περιέχει το σκόρδο και επομένως δεν εξασφαλίζουν σταθερή δόση

3ος Μύθος: το σκόρδο αποτελεί ασπίδα κατά το καρκίνου

Η Αλήθεια: το σκόρδο μπορεί να αποτελεί μέρος της δίαιτας πλούσιας σε λαχανικά. Συνεπώς η μείωση των πιθανοτήτων να εκδηλωθεί καρκίνος πιθανόν να οφείλεται στην υγιεινή διατροφή γενικότερα.

Πώς πρέπει να το μαγειρεύουμε

Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, για το μέγιστο όφελος οι μάγειροι πρέπει να λειώνουν το σκόρδο και να το αφήνουν εκτεθειμένο για λίγα λεπτά στον αέρα πριν το ρίξουν στο τηγάνι ή στην κατσαρόλα για τσιγάρισμα.

Η εξήγηση είναι απλή: η αλισίνη είναι μια χημική ένωση η οποία όσο οι σκελίδες του σκόρδου είναι ολόκληρες, είναι ανύπαρκτη! Παράγεται ως αποτέλεσμα βιοχημικής αντίδρασης από δύο ουσίες: το ένζυμο alliinase και το στοιχείο alliin. Όμως αυτές οι δύο ουσίες έρχονται σε επαφή μόνον όταν η σκελίδα διαλύεται, καθώς οι μεμβράνες που τις χωρίζουν διαρρηγνύονται.

ΠΗΓΗ :COSMO.GR

Διαβάστε περισσότερα...

Το "καμάκι" είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα. Το ίδιο και η σθεναρή αντίσταση του υποψήφιου "θύματος"! Το άρθρο που ακολουθεί, αναφέρει μερικές δοκιμασμένες τεχνικές επίθεσης αλλά και άμυνας. Διαβάστε το και λάβετε τα μέτρα σας, ανάλογα με το στρατόπεδο που βρίσκεστε... (Α = Άνδρας    Γ= Γυναίκα)  A: Eχουμε συναντηθεί κάπου εμείς;  Γ: Ναι, γι αυτό δεν πηγαίνω πια εκεί.  Α: Είναι αυτή η θέση κενή;  Γ: Ναι και αυτή που κάθομαι εγώ θα είναι επίσης κενή αν καθίσεις εδώ.  Α: Λοιπόν, θέλεις να έλθεις στο σπίτι μου;  Γ: Μμμμ, δεν ξέρω. Χωράνε δύο άνθρωποι κάτω από την ίδια πέτρα;  A: Σπίτι σου ή σπίτι μου;  Γ: Και στα δύο. Εσύ σπίτι σου και εγώ στο δικό μου.  Α: Θα ήθελα να σου τηλεφωνήσω. Ποιο είναι το τηλέφωνό σου;  Γ: Είναι στον κατάλογο.  Α: Ναι αλλά δεν ξέρω το όνομά σου.  Γ: Και αυτό είναι στον κατάλογο.  Α: Έλα λοιπόν, αφού για τον ίδιο λόγο ήρθαμε σε αυτό το μπαρ σήμερα.  Γ: Σωστά, ας βρούμε λοιπόν καμιά γκόμενα.  Α: Ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω, μωρό μου.  Γ: Τότε ευχαρίστησε με, αφήνοντας με μόνη μου. Α: Θέλω να σου δωρίσω τον εαυτό μου.  Γ: Συγγνώμη, αλλά δεν δέχομαι φτηνιάρικα δώρα.  Α: Μπορώ να μαντέψω ότι με θέλεις.  Γ: Ωωωωω, ναι, έχεις δίκιο. Σε θέλω φευγάτο.  Α: Αν σε δω ποτέ γυμνή, θα πεθάνω ευτυχισμένος.  Γ: Ναι αλλά αν σε δω ποτέ εγώ γυμνό, θα πεθάνω από τα γέλια.  Α: Το σώμα σου είναι σαν ιερός ναός για μένα.  Γ: Λυπάμαι αλλά δεν έχει λειτουργία σήμερα. Α: Θα μπορούσα να σου δώσω τα πάντα.  Γ: Ωραία, ας ξεκινήσoυμε από τον τραπεζικό σου λογαριασμό!  Α: Θα μπορούσα να πάω ακόμη και στο τέλος του κόσμου για χάρη σου.  Γ: Ναι, αλλά θα μπορούσες να μείνεις εκεί για πάντα;

Διαβάστε περισσότερα...

 

Η  ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ

Η τέλεση των παραδόσεων και η συνέχισή τους αποτελεί αναμφίβολα κύριο χαρακτηριστικό των Ελλήνων. Ειδικά για τους Έλληνες εκτός Ελλάδας αποτελούν έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο με την Πατρίδα τους, τις ρίζες τους, την ιστορία και την ταυτότητά τους. Έτσι, αποτελεί ξεχωριστή στιγμή για όλους τους Έλληνες, όπου γης, όταν συγκεντρώνονται μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα για να κόψουν τη Βασιλόπιτα. Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια, 1500 χρόνια πριν, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος, επίσκοπος της Καισαρείας, ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια... ώσπου μία μέρα ο έπαρχος της Καππαδοκίας  πήγε να εισπράξει φόρους με άγριες διαθέσεις. Οι κάτοικοι φοβήθηκαν και ζήτησαν την προστασία του επισκόπου τους. Αυτός τους είπε να συγκεντρώσουν ό,τι πολύτιμα αντικείμενα είχαν για να τα προσφέρουν στον έπαρχο. Έτσι κι έγινε. Ο Μέγας Βασίλειος τον έπεισε όμως να φύγει χωρίς να πάρει τίποτε. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, που διαβάσαμε, ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να  προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς έγινε το θαύμα! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι. Έτσι σώθηκε η πόλη της  Καισαρείας. Ο Μέγας Βασίλειος έπρεπε λοιπόν να μοιράσει πάλι τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Έτσι, κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν μικρές πίτες, όπου μέσα στην καθεμιά θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι που της έδιναν κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Η βασιλόπιτα, αγιοβασιλιάτικο έθιμο πολλών αιώνων, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για να μας θυμίζει την αγάπη και την καλοσύνη του Αγίου Βασιλείου. Χαρακτηριστικό στοιχείο της βασιλόπιτας είναι ότι ο άνθρωπος δοκιμάζει την τύχη του με το κέρμα της, προσπαθώντας να μαντέψει πώς θα του έρθουν τα πράγματα στη νέα χρονιά. Σε όποιον πέσει το φλουρί, αυτός θα είναι ο τυχερός και ευνοούμενος του νέου έτους!

Διαβάστε περισσότερα...

Όσο πλησιάζουν τα 30 οι κοπέλες χωρίζονται σε 4  κ α τ η γ ο ρ ί  ε ς:  -        οι δεσμευμένες -        οι παντρεμένες -        οι χωρισμένες -        οι ελεύθερες Ωστόσο και οι 4 κατηγορίες έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους:  η μια ζηλεύει τη ζωή της άλλης και αντίστροφα. Αλλά ας δούμε την κάθε μια κατηγορία ξεχωριστά και ας ξεκινήσουμε με τις δεσμευμένες. Είναι τρελά ερωτευμένες με τον καλό τους, προσ έχουν πάρα πολύ την εμφάνιση τους, τρελαίνονται να ψωνίζουν και να μαγειρεύουν για τον καλό τους και όταν αυτός λείπει αισθάνονται ότι θα τρελαθούν από μοναξιά. Κάθε μήνα παρακολουθούν με αγωνιά των κύκλο της περιόδου τους με την ελπίδα μήπως και  αυτήν τη φορά καταφέρουν να συμπληρώσουν την ευτυχία τους και έτσι πλέον να μπορέσουν να ανήκουν στα νόμιμα πλέον ζευγάρια (με παπά και με  κουμπάρο). Ονειρεύονται συνέχεια αυτή την μεγάλη  μέρα με αποτέλεσμα να έχει καταντήσει τρόπος ζωής. Οι παρέες τους αποτελούνται κυρίως από ζευγάρια που είναι ή δεσμευμένα ή παντρεμένα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι γυναίκες που είναι παντρεμένες με παιδιά. Ξυπνούν πολύ πρωί για να προλάβουν να ταΐσουν τα παιδία, να τα πάνε στη μαμά ή στην  πεθερά, να πάνε στην δουλειά και όταν επιστρέψουν να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να νυχτώσει και να πέσουν ξερές πλέον για ύπνο. Έχουν μαύρους κύκλους κάτω απ΄ τα μάτια, έχουν πάψει να θεωρούν τις διακοπές ευχαρίστηση και τα Σαββατοκύριακα ξεκούραση. Στις παρέες τους συμπεριλαμβάνονται παντρεμένες γυναίκες με παιδία, που μιλάνε ώρες  ατελείωτες για τη διατροφή, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, ή ανταλλάσσουν συνταγές μαγειρικής. Βλέπουν τους συντρόφους τους όλο και πιο σπάνια μια και για να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές απαιτήσεις «βαράνε» 12ωρα στη δουλειά. Τους αρέσει η συντροφιά από ελεύθερες κοπέλες και ακούν με μεγάλη προσοχή τις ιστορίες τους από τις νυχτερινές εξόδους και τις περιπέτειες τους. Στην τρίτη κατηγορία έχουμε τις κοπέλες που κατάφεραν να τα κάνουν όλα, να παντρευτούν, να κάνουν οικογένεια και να χωρίσουν. Αυτές οι κοπέλες αισθάνονται ότι πρέπει να αναπληρώσουν όλο τον χαμένο χρόνο, να ζήσουν όλα όσα στερήθηκαν τόσα χρόνια. Γι ΄αυτό και σε κάθε έξοδό τους το δίνουν και καταλαβαίνει... Κάνουν ατελείωτες συζητήσεις με γνωστούς και φίλους για τον πρώην τους κι ενώ αποφεύγουν να πηγαίνουν οπουδήποτε θα μπορούσε να είναι ο πρώην καλεσμένος, θα στείλουν εκεί την καλύτερη τους φίλη για να τους διηγηθεί όλες τις λεπτομέρειες για τον πρώην (αν ήταν μόνος, αν έμεινε μόνος, σε τι ψυχολογική κατάσταση ήταν και τι έλεγε). Και τέλος η τελευταία μας κατηγορία .. οι ελεύθερες, οι οποίες ζηλεύουν τις δυο πρώτες και ανησυχούν για το μέλλον τους. Φοβούνται μήπως με ίνουν στο «ράφι» μια και οι μόνοι απομένοντες άντρες είναι οι  παντρεμένοι, οι δεσμευμένοι, οι φανατικοί εργένηδες, οι προβληματικοί, οι γκέι. Η ελεύθερη πιστεύει ότι οι άντρες τη φοβούνται επειδή είναι ωραία, έξυπνη και πετυχημένη. Ζητάει από τους γνωστούς της (και καλά αστειεύοντας) να της γνωρίσουν κάποιον τον οποίο ούτως η άλλως θα απόρριψη και καταλήγει τελικά μόνη και μεθυσμένη στο μεγάλο της  κρεβάτι. Έχει τουλάχιστον έναν γκέι φίλο. Κάθε τρίτη βράδυ συναντιέται με τις φίλες τις, οι οποίες είναι επίσης ελεύθερες, για να δουν SEXANDTHECITY και να επιβεβαιώσουν όλες μαζί τις περίφημες φράσεις όπως «Μα που στο διάολο πήγανε όλοι οι άντρες???» Το άγχος αυτό της ελεύθερης είναι αδιανόητο για της παντρεμένες όπου της θαυμάζουν μια και όλα αυτά τα χρόνια κατάφεραν να είναι ελεύθερες, οικονομικά ανεξάρτητες, και πετυχημένες. Μπορούν να πηγαίνουν στις διακοπές τους όπου θέλουν (Μύκονο, Πάρο, Σαντορίνη). Να κανονίζουν τα Σαββατοκύριακα τους όπως γουστάρουν, να κάθονται στο γυμναστήριο όση ώρα θέλουν, να πηγαίνουν όπου θέλουν, να κάνουν ότι θέλουν και να μιλάνε με όποιον θέλουν,  χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Μπορούν να επενδύσουνε τα χρήματα τους σε πανάκριβα ρούχα και καλλυντικά αντί για πάνες, μπεμπελάκ και στεγαστικά δάνεια. Να κοιμούνται τα Σαββατοκύριακα  μέχρι ότι ώρα θέλουν. Ωστόσο, όποια κοπέλα και αν ρωτήσεις, που είναι είτε παντρεμένη είτε χωρισμένη, αν μετάνιωσε για το ότι έκανε οικογένεια θα σου απαντήσει ότι είναι πολύ ευτυχισμένη που έχει τα παιδία της και δεν θα αντάλλαζε αυτή την  αίσθηση με καμία άλλη στον κόσμο. Τι είναι τελικά αυτό που μας κάνει εμάς τις γυναίκες να  θέλουμε με τόση μεγάλη λαχτάρα αυτό το γεγονός και ας μας εξαντλεί εντελώς κι ας μας στερεί τόσα πολλά  πράγματα στην ζωή ; Μήπως είναι το μητρικό μας ένστικτο το οποίο μπορεί να καταπολεμήσει τα πάντα στην ζωή και είναι αυτό που μας κάνει να είμαστε το δυνατό φύλλο ; Όποια και να είναι η απάντηση το μόνο σίγουρο είναι ότι το πιο γλυκό πράγμα σε αυτόν τον κόσμο είναι το χαμόγελο ενός παιδιού !  Γράφει η Κωνσταντίνα Δημητριάδου

Διαβάστε περισσότερα...

	«Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε» Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να πούμε αυτό που θέλουμε, αυτό που μας ενοχλεί, αυτό που δεν θέλουμε. Υπάρχει άραγε διαφορά μεταξύ της γλώσσας που χρησιμοποιούν οι άνδρες και αυτής των γυναικών;  Οπότε, ισχύει το  «καλά τα λέμε... μα, τι εννοούμε τελικά πραγματικά;» (Το κάτωθι λεξικό, που ανακαλύψαμε είναι σίγουρα χιουμοριστικό, μα όχι άσχετο με την πραγματικότητα!)   ΕΚΕΙΝΟΣ ΛΕΕΙ: «Σε άκουσα». Κι εννοεί:  «Δεν  έχω  την  παραμικρή  ιδέα  τι  λες, αλλά  ελπίζω ότι  μπορώ  να  υποκριθώ  αρκετά  καλά, ώστε  να  μην περάσεις τις επόμενες  τρεις  ώρες  ουρλιάζοντάς  μου». «Τι έχεις τώρα;» Κι εννοεί: «Όχι πάλι, Χριστούλη μου». «Σίγουρα δεν έχεις τίποτα;» Κι εννοεί: «Αν δεν έχεις τίποτα, γιατί σέρνεις τα μούτρα σου στο πάτωμα;»  «Δεν το βρίσκω» (π.χ. τα κλειδιά, τα γυαλιά, το τηλεκοντρόλ, οτιδήποτε). Κι εννοεί: «Τέντωσα τα χέρια μου όσο περισσότερο μπορούσα και δεν έπεσε πάνω τους, άρα δεν έχω την παραμικρή ιδέα που βρισκεται».   «Δεν έχω χαθεί, ξέρω ακριβώς που βρισκόμαστε». Κι εννοεί: «Κανείς δε θα μας ξαναδεί ζωντανούς». «Μοιραζόμαστε τις δουλειές του σπιτιού». Κι εννοεί: «Εγώ το κάνω άνω-κάτω κι αυτή το καθαρίζει». «Δε χρειάζεται να διαβάσω τις οδηγίες χρήσεως». Κι εννοεί: «Είμαι απόλυτα ικανός να το καταστρέψω μόνος μου,  χωρίς βοήθεια από κανένα έντυπο». «Τη χώρισα». Κι εννοεί: «Με παράτησε». «Σε βλέπω περισσότερο σαν αδερφή» Κι εννοεί: «Δε μου αρέσεις».    ΕΚΕΙΝΗ ΛΕΕΙ: «Απλά δε θέλω αγόρι αυτή την εποχή». Κι εννοεί: «Απλά δε θέλω εσένα για αγόρι αυτή την εποχή». «Μ΄ αρέσεις, αλλά...» Κι εννοεί: «Δε μ΄ αρέσεις». «Είναι δική σου απόφαση». Κι εννοεί: «Είναι σαφές ποια είναι η σωστή απόφαση και απορώ γιατί επιμένεις».  «Κάνε ό,τι νομίζεις» Κι εννοεί: «Θα το πληρώσεις αργότερα» «Πρέπει να μιλήσουμε». Κι εννοεί: «Πρέπει να σου κάνω παράπονα». «Χρειάζομαι λίγο χώρο» Κι εννοεί: «Χωρίς εσένα μέσα». «Πρέπει να μάθεις επιτέλους να επικοινωνείς» Κι εννοεί: «Πρέπει να μάθεις να συμφωνείς μαζί μου». «Σε βλέπω σαν αδερφό μου». Κι εννοεί: «Δεν θα έβγαινα μαζί σου ακόμα κι αν ήσουν ο τελευταίος άνδρας στον πλανήτη».  «Δε φταις εσύ, εγώ φταίω». Κι εννοεί: «Εσύ φταις». «Δεν ξέρω τι θέλω»  Κι εννοεί: «Ξέρω πάντως πως δε θέλω εσένα».

Διαβάστε περισσότερα...

Τα Ο Ν Ο Μ Α Τ Α κ α ι η σημασία τους

Άγγελος, Αγγελική: Ο Άγγελος είναι ονειροπόλος και δίνει συχνά την εντύπωση ότ βρίσκεται "αλλού". Είναι, όμως, πεισματάρης και πετυχαίνει πάντα αυτό που βάζει στο

μυαλό του.

Η Αγγελική αγαπάει την τέχνη και τα ταξίδια. Είναι καλή φίλη και δημιουργεί ισχυρούς προσωπικούς δεσμούς.

Αθανάσιος, Αθανασία: Απλός κι ευγενικός, ο Αθανάσιος χρειάζεται χρόνο για να επιβληθεί. Επηρεάσιμος, έχει ανησυχίες και ψάχνει τρόπο να τις εκφράσει.

Η Αθανασία είναι σταθερή στα πιστεύω της και τα συναισθήματά της.

Δίνει πολλά στους άλλους, χωρίς να ξεχνάει τον εαυτό της.

Αικατερίνη:Μοιάζει συνήθως νεότερη από την ηλικία της. Διχασμένη ανάμεσα σε πρακτικές και πνευματικές επιθυμίες, είναι γενναιόδωρη κι έχει το χάρισμα του λόγου. Είναι

χαρακτήρας δυνατός, ικανός να αντιμετωπίσει και τις πιο δύσκολες καταστάσεις.

Αλέξανδρος, Αλεξάνδρα: Αν όλοι οι Αλέξανδροι δεν είναι ήρωες, τουλάχιστον φαίνεται ότι βλέπουν μακριά και ψηλά! Δεν έχουν πολλή φαντασία, αλλά η θέλησή τους τους

επιτρέπει να πετυχαίνουν εκεί όπου άλλοι αποτυχαίνουν.

Δεν είναι πολύ συναισθηματικοί κι αγαπούν την ελαφριά όψη της ζωής...

Φιλοσοφημένη και καλλιεργημένη, η Αλεξάνδρα δεν περιφρονεί τα υλικά αγαθά και την

οικονομική ασφάλεια. Ανεξάρτητη και δυναμική, ξέρει να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες. Της αρέσει ο αθλητισμός.

Αναστάσιος, Αναστασία: Αυταρχικός και δυνατός χαρακτήρας, ο Αναστάσιος προσπαθεί να επιβληθεί στους άλλους και συνήθως τα καταφέρνει. Δίνει σημασία στα υλικά αγαθά και κοπιάζει για να τα αποκτήσει. Του αρέσει να δίνει συμβουλές, όπως και της Αναστασίας,

που είναι όμως πιο μαλακιά. Αλλά αργότερα εγωκεντρική...

Ανδρέας: Του αρέσει η οικογενειακή ζωή και η συμμετοχή στα κοινά. Κερδίζει την υποστήριξη των ισχυρών. Ζηλιάρης, πεισματάρης και οικονόμος.

Έξυπνος, με ιδέες συχνά πολύ πρωτότυπες.

Άννα: Σοβαρή και δυναμική, η Άννα ξέρει τι θέλει από τη ζωή. Έχει συχνά καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία, απολαμβάνει τα υλικά αγαθά. Της αρέσει να δίνει συμβουλές.

Αντώνιος, Αντωνία: Γεννημένος για επικοινωνία ο Αντώνης, χρειάζεται ποικιλία. Δίνει σημασία στις απολαύσεις και τις διασκεδάσεις. Κυκλοθυμικός, ενθουσιώδης, θυμώνει εύκολα...

Η Αντωνία διακρίνεται για την κοινή λογική και την κρίση της. Είναι εργατική, πιστή, με ανεπτυγμένο το μητρικό ένστικτο.

Απόστολος:Κοινωνικός και γλεντζές, ο Απόστολος λατρεύει τη ζωή και της απολαύσεις της. Του αρέσουν οι γυναίκες και το καλό φαϊ. Ευγενικός και πράος χαρακτήρας, δεν πηγαίνει στο βάθος των πραγμάτων.

Βασίλειος, Βασιλεία-Βασιλική: Ο Βασίλης είναι άνθρωπος της σκέψης, με καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία και πολύ απόλυτος. Πεισματάρης, του λείπουν συνήθως η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα. Του αρέσει να κάνει το δικό του και τα καταφέρνει.

Πιο συμβατική, η Βασιλική δίνει μεγάλη σημασία στα υλικά αγαθά. Φιλόδοξη, ακολουθεί το δρόμο της με ρεαλισμό και χωρίς να παίρνει μεγάλα ρίσκα.

Γεώργιος, Γεωργία: Ιδεαλιστής κι ενθουσιώδης, αναζητάει περιπέτειες και πνευματικές

συγκινήσεις. Μοιάζει να έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά δειλός.

Πιο αισιόδοξος χαρακτήρας, η Γεωργία αναζητάει πάντα την ευτυχία. Είναι εφευρετική, θαρραλέα και φιλόδοξη.

Γλυκερία: Αισθησιακή και κεφάτη. Κάτω από ένα ήρεμο παρουσιαστικό, κρύβεται μια ατσάλινη θέληση.

Ειρήνη: Χαριτωμένη, κρατάει τις αποστάσεις της.Καθοδηγείται από τα συναισθήματά της, με

αποτέλεσμα να οδηγείται συχνά σε εσφαλμένες εκτιμήσεις. Είναι αρκετά φιλόδοξη και δίνει σημασία στην εικόνα που έχουνοι άλλοι γι' αυτήν.
Θέλει να φαίνεται πιο ανεξάρτητη απ'όσο στην πραγματικότητα είναι.

Ελένη: Όνομα που και στη σημερινή εποχή φέρουν γυναίκες με δυνατό χαρακτήρα και προσωπικότητα. Διαθέτουν γοητεία κι όταν ακόμα δεν είναι όμορφες κι επιμένουν να γίνεται πάντα το δικό τους. Ακόμα κι όταν φαίνονται ήρεμες, είναι κυριαρχικές.
Και ευαίσθητες στα κομπλιμέντα...

Ελευθέριος, Ελευθερία: Ζωντανός και ανεξάρτητος χαρακτήρας, διαπρέπει στα ελεύθερα επαγγέλματα. Του αρέσει η φύση, ο αθλητισμός και η ομαδική ζωή. Η Ελευθερία είναι ευγενική και ντροπαλή. Κερδίζει εύκολα φίλους και θαυμαστές.

Δέσποινα: Θεληματική, ξέρει να παίρνει τη ζωή της στα χέρια της. Μερικές φορές οι άλλοι υποτιμούν την εξυπνάδα της. Ιδιόρρυθμη προσωπικότητα.

Δημήτριος, Δήμητρα: Πεισματάρης και απαιτητικός, ο Δημήτρης δεν είναι τόσο εύκολος στη συμβίωση. Καλός φίλος, αγαπάει τις αντρικές παρέες και το ποδόσφαιρο. Επηρεάζεται όμως απ' τη γυναίκα που αγαπά.
Λογική και πρακτική, η Δήμητρα ξέρει ποιο είναι το συμφέρον της. Είναι ικανή στο να χειρίζεται ανθρώπους και καταστάσεις. Αγαπάει τα παιδιά.

Διονύσης, Διονυσία: Λίγο άκαμπτος μερικές φορές , ο Διονύσης δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες. Ωστόσο, έχει χιούμορ και του αρέσει να αναθεωρεί τη ζωή του.
Πιο σοβαρή, η Διονυσία έχει πιο κλειστό χαρακτήρα και είναι σε γενικές γραμμές συντηρητική.

Μαργαρίτα: Όσο πετυχημένη κι αν είναι η Μαργαρίτα στη δουλειά της, θα ενδιαφέρεται

πάντα περισσότερο για τη γοητεία της. Ερωτεύεται με πάθος, δίνει πολλά από τον εαυτό της κι αργότερα απογοητεύεται! Πολύ μητρική, όταν δεν έχει παιδιά «νταντεύει» τους φίλους της.

Μαρία, Μάριος: Η Μαρία έχει την αίσθηση του καθήκοντος και τη μανία της τελειότητας. Της αρέσει να φαίνεται ικανή και οργανωτική και η γνώμη των άλλων μετράει πολύ γι' αυτήν. Η Μαίρη είναι πιο εγωίστρια, αλλά ζωηρή και κοινωνική.
Η Μάρω είναι σοβαρή και αρκετά συχνά διανοούμενη.
Τέλος, η Μαρίκα αγαπάει πάνω απ' όλα τα παιδιά της.
Όσο για το Μάριο, ζει έντονη ζωή όταν είναι νέος. Αγαπάει την ταχύτητα, τις γυναίκες και τα χρήματα. Είναι ικανότατος σε όποιο επάγγελμα και αν διαλέξει.

Μιχαήλ, Μιχαέλλα: Του αρέσει να επιβάλλεται στο περιβάλλον του. Εύθικτος, δεν ανέχεται «μύγα στο σπαθί του». Δίνει μεγάλη σημασία στην οικογενειακή παράδοση και είναι μεγάλος πατριώτης. Κοινωνικός, συνηθίζει να περιστοιχίζεται από τους φίλους του.

Ελισάβετ: Περήφανη, κατορθώνει να ελέγχει τέλεια τον πλούσιο συναισθηματικό κόσμο της. Το πρόσωπό της αποκτάει γρήγορα μια έκφραση ωριμότητας. Είναι κάπως αυταρχική με το σύντροφό της. Δεν κατορθώνει εύκολα να αποδεσμευτεί από το παρελθόν της.

Εμμανουήλ, Εμμανουέλα: Ονειροπόλοι, είναι συχνά κυκλοθυμικοί. Όταν συμπαθούν κάποιον γίνονται ζεστοί, ομιλητικοί και αξιαγάπητοι. Αγαπούν την πολυτέλεια και δε θυσιάζουν εύκολα τον τρόπο ζωής τους. Οι γυναίκες είναι αρκετά ιδιόρρυθμες και δύσκολες στη συμβίωση .

Ευάγγελος, Ευαγγελία: Ήρεμοι και αισθησιακοί, είναι πολύ ευτυχισμένοι όταν βρουν το ταίρι που τους ταιριάζει. Δεν είναι ιδιαίτερα φιλόδοξοι και συχνά προτιμούν τη ρουτίνα από την αβεβαιότητα. Τους αρέσει η οικογενειακή ζωή κι η παρέα με τους φίλους.

Ευστάθιος:.Δυνατός και τρυφερός χαρακτήρας, έχει αδυναμία στις υλικές απολαύσεις. Με την εμψύχωση των φίλων του και της οικογένειάς του, που του είναι απαραίτητη, πετυχαίνει επαγγελματικά.

Ιωάννης, Ιωάννα: Ο Γιάννης είναι δυναμικός και αρκετά αυταρχικός. Υπεύθυνος και άνθρωπος του καθήκοντος, αγαπάει πολύ την οικογένειά του. Κλειστός χαρακτήρας όταν βρίσκεται με πολύ κόσμο, γίνεται ιδιαίτερα ευχάριστος στον κύκλο των φίλων του.
Η Γιάννα είναι αισιόδοξη και γελαστή, αλλά λίγο επιπόλαιη. Έτοιμη πάντα για δράση, αντιμετωπίζει με χιούμορ τις αναποδιές της ζωής.

Θεόδωρος, Θεοδώρα: Έξυπνη και ικανή, η Θεοδώρα έχει αρκετά δύσκολο χαρακτήρα.

Ζητάει πολλά από τους άλλους, χωρίς η ίδια να είναι τέλεια στη συμπεριφορά της. Μαχητική

ξέρει να αγωνίζεται γι' αυτά που πιστεύει. Πιο συναισθηματικός χαρακτήρας, ο Θεόδωρος είναι πιστός στους φίλους του κι αφοσιωμένος στη δουλειά του. Πολύ αγχώδης, πρέπει να μάθει να εξωτερικεύει το άγχος.

Ηλίας: Αθόρυβος και διακριτικός, τα καταφέρνει πολύ καλά στη ζωή. Ξέρει να αποφεύγει τις κακοτοπιές. Βρίσκει την ευτυχία στην οικογένεια.

Ζωή, Ζώης: Χαρούμενη και αισιόδοξη, η Ζωή έχει καλή επαφή με τα παιδιά. Πιο σοβαρός, ο

Ζώης είναι άνθρωπος τ ο υ κ α θ ή κ ο ν τ ο ς , συνεπής και υπεύθυνος.

Λάμπρος, Λαμπρινή: Ο Λάμπρος είναι συναισθηματικός και αυθόρμητος. Στην πραγματικότητα δεν ωριμάζει ποτέ, γι' αυτό και διατηρεί μέχρι τα γεράματα τη γοητεία ενός παιδιού.

Η Λαμπρινή είναι πιο συνεσταλμένη και διακριτική. Της αρέσει η οικογενειακή ζωή και προτιμάει να δουλεύει στο σπίτι.

Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα: Αν και κοινωνικός, ο Κωνσταντίνος είναι στο βάθος κλειστός

χαρακτήρας. Συχνά είναι υποταγμένος ψυχολογικά σε μια γυναίκα, τη μητέρα του ή τη γυναίκα του. Στη δουλειά του διαπρέπει γιατί είναι εργατικός και επίμονος.
Η Κωνσταντίνα είναι πιο αυθόρμητη και ενθουσιώδης. Αγαπάει τα παιδιά, είναι πολύ τακτική και αφιερώνει πολύ χρόνο στο σπίτι της.

Νικόλαος, Νικολέτα: Ιδιαίτερα καλόκαρδος, ο Νικόλαος μπορεί να χαρίσει και τα ρούχα που φοράει. Γλυκομίλητος, είναι η αδυναμία της μητέρας του. Το μόνο του ελάττωμα είναι ότι δε θέλει να στεναχωρεί αυτούς που αγαπάει και αναγκάζεται συχνά να λέει ψέματα.
Πιο θαρραλέα, η Νικολέτα δε διστάζει να πει καθαρά τη γνώμη της. Είναι ικανή να κάνει πολλές θυσίες για να μπορέσει να σπουδάσει. Δεν είναι καθόλου φιλάρεσκη.

Παναγιώτης, Παναγιώτα: Και οι δύο είναι δραστήριοι και εργατικοί. Στα νεανικά τους χρόνια αφοσιώνονται στην οικογένειά τους και ζουν περιορισμένη ζωή, γι' αυτό, μετά από μια ορισμένη ηλικία, προσπαθούν να απολαύσουν αυτά που έχασαν.

Παύλος, Παυλίνα: Είναι και οι δύο ήρεμοι και απεχθάνονται τους καβγάδες. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν προσπαθούν να επιβληθούν στους άλλους και να κάνουν το δικό τους. Ενώ μοιάζουν συγκρατημένοι, είναι στην πραγματικότητα παρορμητικοί και κανείς δεν μπορεί να τους κάνει να αλλάξουν γνώμη όταν αποφασίσουν κάτι.

Πέτρος, Πετρούλα: Ο Πέτρος είναι σοβαρός και αρκετά... δογματικός. Θέλει να φαίνεται γενναίος, αλλά κοιτάζει μάλλον να αποφεύγει τους κινδύνους. Το μεγαλύτερο ελάττωμά του είναι ότι έχει την τάση να παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά.

Η Πετρούλα του μοιάζει αρκετά σαν χαρακτήρας, αλλά είναι ακόμα πιο άκαμπτη κι αυτό της δημιουργεί δυσκολίες στη ζωή της.

Όλγα: Ζωντανή, γελαστή και φλύαρη, ασχολείται συνήθως με επαγγέλματα που έχουν επαφή με κόσμο. Έχει όμως και μια απαισιόδοξη πλευρά, επειδή δύσκολα ικανοποιείται με όσα έχει. Της είναι απαραίτητο να έχει μπροστά της ένα στόχο. Συχνά έχει την εντύπωση ότι δίνει περισσότερα απ' όσα παίρνει.

Σάββας: Κλασικός τύπος οικογενειάρχη, που σέβεται τις παραδόσεις και είναι πολύ συντηρητικός. Συχνά έχει πρόβλημα επικοινωνίας με τα παιδιά του και τους νέους γενικότερα.

Σοφία: Είναι πολύ απαιτητική από τη ζωή και τους ανθρώπους. Έχει πολλά ενδιαφέροντα και μεγάλη έφεση στα γράμματα. Διαθέτει φαντασία και ξέρει να διηγείται ωραία. Της αρέσει να γίνεται το επίκεντρο της προσοχής.

Σπυρίδων, Σπυριδούλα: Βλέπουν πολύ ρομαντικά τη ζωή και όταν απογοητευτούν κλείνονται στον εαυτό τους ή κοιτάζουν να βρουν μια ήσυχη δουλειά, που να τους εξασφαλίζει κάποια ανεξαρτησία.

Σταμάτης: Ήσυχος άνθρωπος. δίνει σημασία στην καλοπέραση

και απεχθάνεται τους καβγάδες. Αποφεύγει τους μπελάδες και τις κακοτοπιές και προτιμάει να ασχολείται με το σπίτι του, τον κήπο του και τα διάφορα χόμπι του.

Σταύρος , Σταυρούλα : Ο Σταύρος είναι λιγομίλητος κι εργατικός . Έχε ι μεγάλη

επιδεξιότητα στα χέρια. Είναι καλός φίλος και σύζυγος. Η Σταυρούλα είναι νευρική και

οξύθυμη. Πολύ περήφανη, δε λέει ποτέ τα προβλήματά της. Τα παιδιά αποτελούν γι' αυτήν

παράγοντα ισορροπίας.

Στέφανος, Στεφανία: Σοβαρός, συντηρητικός και αυστηρός, ο Στέφανος ξεχνάει όλες τις

αναστολές και τους φόβους του όταν είναι να αγωνιστεί για κάποιο ιδανικό. Παιχνιδιάρα, ζωηρή και άφοβη, η Στεφανία είναι εντελώς διαφορετική προσωπικότητα, που ξέρει να

χαίρεται τη ζωή.

Στυλιανός, Στυλιανή: Βλέπουν τ η ζ ω ή μ ε κάποια αποστασιοποίηση και δεν παίρνουν τίποτα πολύ στα σοβαρά. Το γέλιο αποτελεί το όπλο τους, με αποτέλεσμα να τους τα συγχωρούν όλα. Εργατικοί και ευσυνείδητοι, είναι πολύ καλοί επαγγελματίες.

Σωτήρης, Σωτηρία: Ο Σωτήρης έχει πάθος με τη μουσική και πολύ συχνά ξέρει να παίζει

κάποιο μουσικό όργανο. Είναι πολύ καλοφαγάς και θαυμάσιος μάγειρας. Η Σωτηρία είναι

δυναμική και ντόμπρα, με καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και πολλούς φίλους.

Φώτιος, Φωτεινή: Ακολουθούν την πορεία που έχουν χαράξει, χωρίς να κοιτάζουν δεξιά ή

αριστερά. Θέλουν να βελτιώσουν τη θέση τους, αλλά τους λείπει η διπλωματία. Δε διαλέγουν πάντα τον κατάλληλο σύντροφο.

Χαράλαμπος: Προσγειωμένος, δε συγκινείται με ρομαντικά ιδεώδη. Αντίθετα, κυνηγάει πολύ πρακτικούς και χειροπιαστούς στόχους. Έχει όμως καλή καρδιά και καθώς είναι πολύ κοινωνικός, αποκτά εύκολα φίλους και φίλες, αφού έχει ιδιαίτερη αδυναμία στις γυναίκες!

Χρήστος, Χριστίνα: Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το πείσμα. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έχουν άδικο. Η επιμονή τους τούς κάνει μερικές φορές να πετυχαίνουν τα αδύνατα. Κατά τ' άλλα ο Χρήστος είναι αρκετά μοναχικός και ιδιόρρυθμος, ενώ η Χριστίνα βρίσκει την ευτυχία στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Κι οι δυο δίνουν σημασία στην οικονομική ασφάλεια.

Διαβάστε περισσότερα...